Lieve Auntie Truus bedankt voor uw super gastvrijheid, byzondere nuchterheid en gezelligheid! Bedankt dat u mijn tante was. Rest in Peace!!!

1994- Auntie Truus pikt ons op van The Airport. Ze reed ons naar hun prachtige huis in Pukekohe op de Hill. Als ik de eerste nacht wakker word in NZ zie ik boven mij de vuurtoren van Speijk en een foto van een Schelpenkar hangen. Dat NZ en Nl continue verweven zijn in tante Truus en Ome Kees hun leven, was al snel duidelijk.Truus gaat dan ook met ons langs haar Nl vrienden.Wij gingen naar de Beach van Waiuku met zwart zand. Kees heeft voor zn kleinkinderen een Bolderwagen gemaakt, dat kennen ze in NZ niet. Als we met Kees de eieren rapen, is Truus vaak te vinden in haar plantenkas of de tuin. Natuurlijk knipt ze ook mijn haren, omdat ik daar als backpacker geen geld voor heb! Het was wel wat schuin geknipt, maar ze wist het toch nog aardig te herstellen! Truus is lief voor ons, geeft ons de warmte net als thuis, kookt lekker (zuurkool en hachee!) en kletst honderduit in een mengeling van Derps en Engels én neemt ons overal mee naar toe. Tijdens de afwas genieten wij van het prachtige uitzicht en schateren we het uit als er opeens een muis over het aanrecht loopt! Kees riedelt wat op de piano. ’s Avonds wandelen wij met zn allen naar de top van de Hill. Na een een aantal weken keren wij terug bij Truus en Kees. Inmiddels is kleindochter Inge geboren! Het is Kersttijd en op de Hill is het een zoete inval van Hollandse vrienden, de kaartclub en koorleden die langskomen. Wij wonen de Nachtmis bij en genieten van het Koor van Kees en Truus. Dit jaar zingen ze heel trots: Ere zij God, in het Nederlands! Tijdens Kerst is de trouwdag van Kees en Truus en gaan we gezellig naar de Hot Pools. We komen niks te kort in de laatste dagen. Truus vult haar picknickmand en we gaan naar the Waitakeres, naar de Falls Ook zet Truus ons netjes af bij the Airport, als we na 3 maanden door vliegen naar Australë. Maar we wilden eigenlijk niet, we hadden het zo fijn gehad bij bij de familie en zullen dit mooie land missen… Truus trakteert nog op een laatste hockey pockey ijsje.

Wij herinneren onze schoonzus en Tante Truus als een enorme lieve, gezellige en gastvrije vrouw. Wij werden met open armen in Nieuw Zeeland ontvangen, konden bij haar en Ome Kees verblijven. Ze was altijd zeer geïnteresseerd in iedereen, attent en spontaan tijdens haar vakantieverblijf in haar geliefde Egmond, kon honderduit praten, maar zeker ook luisteren! Lieve familie, wat zal het “stil” zijn zonder (Tante) Truus. Wij zijn in gedachten bij jullie, wensen jullie heel veel kracht en sterkte toe, Veel liefs van Leo, Fia Van Duin en jullie nichten Petra, Romyka, Sylvia en aanhang.

Lieve Kees, Karina, Marya, Rob en familie, In de eerste plaats gecondoleerd met het verlies van Truus. 38 Jaar geleden, kwam ik zomaar een aantal maanden bij jullie in huis. Ik werd met open armen ontvangen, en dat zal ik nooit vergeten. Het was een geweldige tijd. Truus en ik konden het heel goed met elkaar vinden. Ze merkte ook op dat ik bepaalde dingen op dezelfde manier deed. Dat hadden we natuurlijk van onze moeders. Ik leerde ook van alles, koken, bakken en ze kreeg me zelfs achter de naaimachine. En niet te vergeten haar luisterend oor. Lieve allemaal wat zullen jullie haar missen. Heel veel sterkte daarmee. Ook ik zal Truus nooit vergeten. Heel toepasselijk: zie het gedichtje die ze in mijn poëzie album heeft geschreven toen ik 9 jaar was. Ook nog 2 foto’s van mijn tijd in dat prachtige huis in Pukekohe. Veel liefs van Els😘

Truus is een van mijn oudste nichten. Ik kende haar niet echt omdat ze was geëmigreerd naar NZ. Toen ik haar zag op de familiereünie van de Apeldoorns viel me op hoe jong van geest ze was en hoe positief. Het klikte meteen tussen ons. Ik herkende Marya in haar maar ook mijn lieve tante Sjaan . Mooi hoe familie-eigenschappen worden doorgegeven. Gecondoleerd lieve familie.